Humor, compleet verzorgde humor

Vervolg: Vrienden




home

Cabaret-leven



Revue Restant

Het Grote Optreden

Apart verder

Heiligerlee

Compleet verzorgde humor

Vrienden

Andijk

Optreden in Rotterdam

De zwarte O-jol

Scheiding

en voorts...

Helicopters boven het IJsselmeer


Verhalen


Friesland

De Kraai

De Afsluitdijk

Cabaretteksten


Vrienden


We konden het wel vinden samen, hadden zo'n beetje dezelfde smaak en gevoel voor humor, Waldolala, Sjef van Oekel, Wim T. Schippers, oude smartlappen, morsige oude cafés. Of we vroegen ons af of we niet maar eens zouden leren vliegen door middel van Transcedente Meditatie, want dat kon toch handig zijn. Wat weer niet leuk was voor Felicia die daar heel serieus mee bezig was.
Een jaar na zijn dood op een herdenkingsbijeenkomst voor Jos vroeg Felicia mij fijntjes glimlachend of ik nu inderdaad ook aan meditatie was gaan doen.
"Ja," zei ik, "ik ben blij dat Jos dat niet meer mee hoeft te maken."
Mijn moeilijke karakter en gedragingen kon hij ook prima verdragen, maar natuurlijk was niet altijd alles koek en ei. Op een keer toen ik in Heiligerlee was, kreeg ik flinke koorts en vroeg of ik kon blijven overnachten. Nu maakte ik daar geen gewoonte van, maar ik voelde me echt ziek en had ook niet het idee dat ik absurd veel aandacht vroeg.

Verkeerde inschatting. Ik heb daar geloof ik nog een dag en nacht in bed doorgebracht en toen vroeg Jos me voorzichtig of hij me terug mocht brengen naar Groningen.
"Ja, je bent soms een beetje érg aanwezig" Dat heeft Wim Noordhoek later ook wel eens tegen me gezegd, dus het zal wel zo zijn.
Nu is het natuurlijk prima in orde dat je het iemand laat weten, dat je last van hem hebt, maar ik schrok er toch wel van. Ik had blijkbaar teveel de neiging me daar thuis te voelen.
Toch heeft dit de vriendschap niet geschaad. Ik neigde er ook toe om het een en ander op rekening van Felicia te schrijven, met wie de omgang wat stroever was en die mijn grapjes nooit zo leuk vond of te letterlijk nam. Maar misschien is dat alleen míjn wantrouwen maar.
Jos moest wel vaker pijnlijke karweitjes opknappen, zoals toen zijn zuster haar vriend het huis uit wilde hebben en dat blijkbaar niet overtuigend genoeg kon brengen. 
Laten we zeggen dat ik er iets van geleerd heb. Dat kan nooit kwaad. Misschien heb ik ook wel teveel de neiging om in zwakke momenten op mensen te gaan leunen. Niet iedereen kan daar tegen.
Iets dergelijks is nooit weer voorgevallen.

Fietstocht langs de Maas
We zijn eens op de fiets een tocht gaan maken langs de Maas.Toen kon je zien hoe hij op de campings de mensen in de kantine of aan de bar kon vermaken. Op de camping in het plaatsje Thorn, liggend in mijn tent -Ik was wat vroeger gaan slapen- hoorde ik 's nachts twee jongens uit de kantine terugkomen, waarvan er een, snikkend van de lach uitriep, "Zo'n type heb ik echt nog nóóit meegemaakt! Wat is dit toch een gewéldige vakantie!"
Op de Cauberg verzamelden de kinderen zich bij zijn tent en luisterden ademloos naar zijn verhalen. 

Mooi weer was het eigenlijk nooit, maar dat maakte niet uit. Als het regende, gingen we schuilen. Of we zo'n dag dan niet verder kwamen dan een paar kilometer was van weinig belang. Dat was nog eens een goede vakantie. Soms onderweg zei Jos, "Wat is het hier mooi hè, precies Heiligerlee".
tentjes aan de MaasBeelden komen weer boven van hoe wij ploeterden over modderige zandwegen of hoe 's ochtends op een camping langs de Maas het water 's nachts tot vlak voor onze tentjes gestegen was.
Schilderachtig was zijn boosheid als ik onderweg, als het net even droog was, wilde stoppen om via een zakradio'tje een tijd- of bérgrit in de Tour de France te kunnen volgen of als ik uit angst om afgezet te worden en/of ernstig depressief te raken niet in België wenste te kamperen.

Het bleef regenen zodat de Maas bleef stijgen, maar het heeft deze vakantie niet bedorven.

Lees verder >