Humor, compleet verzorgde humor

Vervolg: Scheiding


home

Cabaret-leven


Revue Restant

Het Grote Optreden

Apart verder

Heiligerlee

Compleet verzorgde humor

Vrienden

Andijk

Optreden in Rotterdam

De zwarte O-jol


Verhalen


Friesland

De Kraai

De Afsluitdijk

Cabaretteksten

Scheiding

Op een avond stond hij onverwachts voor de deur. Hij had de knoop doorgehakt. Hij was met Felicia meegeweest naar een bruiloft en het was hem plotseling te veel geworden. Een overweldigend gevoel van wat-doe-ik-hier-eigenlijk had hem overvallen. Hij had het feestgedruis achter zich gelaten en was mij op gaan zoeken. Jos wilde scheiden en ik was de eerste die het te horen kreeg. 

Hij  was niet iemand die makkelijk zijn hart uitstortte. Of dat verstandig was is een tweede. Soms als het hem teveel werd, wilde hij wel eens met de boot het water op, of sloeg hij een ruit in na een epileptische nachtmerrie of begon hij krachtig zijn tuin om te spitten. 
Een keer had hij in zijn boosheid een feest op Meerzicht verlaten en was voorlopig niet teruggekeerd. Later die nacht kwam hij doornat het water uitgeklauterd. In zijn woede had hij zijn boot tot zinken gebracht op het Zuidlaardermeer. Gewoon een gat in de bodem geslagen.
Ergens over praten was hem misschien ooit afgeleerd of het zat gewoon niet in zijn karakter. Van mij hoeft het ook niet per sé.

Wat hij nu zei was: "Ik heb er lang mee gewacht...... maar het ging echt niet meer. Op onze laatste vakantie in de bergen kreeg ik zelfs een keer de neiging om iemand het ravijn in te duwen...."
Hij maakte niemand enige verwijten maar had dat toch als signaal gezien, dat er iets moest gebeuren. "Ik houd dit niet vol, maar ja, de kinderen hé, de kinderen...." Echt blij was hij niet met dit besluit, maar hij wilde geen troost, alleen een beetje begrip en een beetje rust, denk ik.

Hij ging eerst wonen bij Marian. Makkelijk was het niet. Hij miste zijn kinderen erg, ook al zag hij ze regelmatig. 
Hij was niet onvriendelijk tegen de kinderen van Marian, maar haar zoon, die zijn vader erg miste, legde briefjes op zijn kussen in de trant van "oprotten". Geen akelige jongen, zeker niet, maar we weten dat het voor de kinderen toch het moeilijkst is. Het lijkt me zelf ook een ellende op die leeftijd.

Ook in dát huis in Andijk heb ik nog vaak gelogeerd. Ik had het idee dat het wel goed ging met hem en Marian. Volgens Tinka ging hij ook regelmatig wel weer koffie drinken bij Felicia of kreeg hij een kopje soep.

Lees verder >