Verhalen
1. Joseph Paardekracht

Hoe het ging :

Revue Restant

Het Grote Optreden

Apart verder

Heiligerlee

Compleet verzorgde humor

Vrienden

Andijk

Optreden in Rotterdam

De zwarte O-jol

Scheiding


Verhalen:


Friesland

De Kraai

De Afsluitdijk

Cabaretteksten

Humor, compleet verzorgde humor!
van Joseph Paardekracht uit het Rode Oosten

(opgedragen aan Kees en Margreet)

Joseph Peter Kerkhof - wij zeiden natuurlijk Jos - was mijn beste vriend. Deze bewering, waar ik pas na zijn dood mee kwam, riep soms wat aarzeling op bij verwanten en vrienden.
Mijn reactie daarop was altijd: "Dat hij mijn beste vriend was, wil nog niet zeggen, dat het andersom ook zo was. Dat zou wel prettig geweest zijn, maar ik weet het niet. Sterker nog: ik twijfel daaraan, Jos deed, denk ik, niet aan "beste vrienden" maar had wel een flink aantal goeie, maar dat hij míjn beste vriend was, dat weet ik zeker en daar moeten we het dan maar mee doen."

Je kunt je ook afvragen of je je vrienden wel moet indelen in: goed, beter en best en gewoonlijk doe ik dat ook niet, maar na zijn dood had ik daar opeens behoefte aan. Het treurige gegeven dat iemand er niet meer is, heeft natuurlijk zijn invloed. Zo is de gang der dingen. 
Ik mis hem, nog steeds.

Martin van WaardenbergBert VisscherDat is in het kort de belangrijkste drijfveer achter deze pagina's maar heel belangrijk is ook dat Jos een unieke persoonlijkheid was met een speciaal talent als theaterfiguur en schrijver. Dat werd destijds, laten we zeggen; de latere jaren zeventig en de jaren tachtig en negentig, niet alleen in kleine kring opgemerkt maar ook door vakmensen als Martin van Waardenberg en Bert Visscher. Als extra aanbeveling mag ook nog gelden dat Jacques d'Ancona hem een aantal keren de grond in heeft geschreven.  Ik bedoel maar: dan wordt het pas echt interessant. Jos was er dan ook trots op.


Kennismaking

Groningen: halverwege de zeventiger jaren.
Ik leerde Jos kennen, toen ik betrokken raakte bij allerlei rommelige theaterplannen van stadscoryfee Kees van der Hoef en een nieuwe rumoerige verschijning in het Groningse uitgaansleven: Dick Panman. We deden aan cabaret of daaromtrent en sleepten daar iedereen bij die ons maar interessant leek. Althans: Dick deed dat.
Jos woonde toen nog in de Nieuwe Blekerstraat in de Stad. Het was Dick Panman die hem ontdekt had, volgens mij via het zeilen en het paviljoen Meerzicht bij het Zuidlaardermeer.

Ik weet nog dat hij eerst niet zoveel zin had in onze cabaretplannen en ons zelfs niet wilde binnenlaten, toen we op een dag bij hem aanbelden.Blekerstraat Daar stonden we.
Dick was woedend en we bleven een tijdje voor zijn deur hangen, als de eerste hangjongeren zeg maar, maar we kwamen er niet in.
Ik vroeg me eerlijk gezegd af, of we hem niet beter met rust konden laten en naar huis gaan of naar de kroeg van Chris op de hoek, maar dat liet Dick niet toe.
Hij gaf niet op, wilde Jos er pertinent bij hebben en daar had hij gelijk in. Gelukkig was het mooi weer.

"Godverdomme Jos doe niet zo lullig man" hoor ik hem nog roepen. Hij was écht pissig. Jos hangend uit een raam op de eerste verdieping legde het ons uit: hij moest studeren, of zijn vriendin hád iets tegen ons. Zoiets. Hoe dan ook: Dick zou Dick niet geweest zijn als hij niet had doorgezet. Jos moest en zou metéén mee: repeteren, plannen maken.

Lees verder >