Humor, compleet verzorgde humor

Vervolg: Apart verder



home

Korte levensloop: 


Revue Restant 

Het Grote Optreden

Apart verder 

Heiligerlee

Compleet verzorgde humor

Vrienden

Andijk

Optreden in Rotterdam

De zwarte O-jol

Scheiding

en voorts...

Helicopters boven het IJsselmeer


Verhalen


Friesland

De Kraai

De Afsluitdijk


Cabaretteksten

Apart verder

Jos ging vervolgens zijn eigen weg samen met pianist Willibert Panman, williberteen broer van Dick, die eigenlijk veel beter piano speelde, maar minder op de voorgrond trad. Ook bleek hij later over een tamelijk komische theateruitstraling te beschikken. Vooral als hij vanachter de piano riep: "Verderf! Verderf! Het komt niet uit de verf!" Hij had nog wel meegedaan aan de opnames bij Radio Noord (Satie) waarschijnlijk op verzoek van Dick.
Willibert, ook wel Wil genoemd, was later ook nog pianist in míjn groepje, dat een zeker niveau probeerde te bereiken door wat serieuzer te repeteren en de teksten uit het hoofd te leren (en we hadden zelfs een regisséúr, Roel Meijers, eveneens een vriend van Jos, die ook had meegedaan in Revue Restant).
Jos repeteerde niet en las zijn teksten op van blaadjes die op een muziekstandaard stonden.
Ik was daar nog steeds op tégen. We pasten ook niet goed bij elkaar als theater-act. Jos mocht later overigens graag wat schamper doen over mijn optreden:

"Hier een showdanspas, dáár een mimegebaar,
Ja! dat is Cabaret!"
De teksten zijn door en door bijgeschaafd,
tot er een bang program overblijft

Haal het het Doek dus Maar op jongens daarboven!

Het vlees is door en door gekookt De smaak is er af, De tekst glijdt erin
(Jos doet of hij zich verslikt en moet kotsen en struikelt met veel misbaar)


Ik heb hem nooit durven vragen of deze tekst misschien over mij ging.

We hebben in het begin toch nog wel één voorstelling samen gedaan, d.w.z. los van elkaar voor en na de pauze, in de Spieghel, tegenwoordig Jazzcafé. Daar was Jacques d'Ancona ook weer bij, die in de pauze verdween om Jos en Willibert met de grond gelijk te gaan maken, zodat hij mij na de pauze niet meer heeft gezien. Nu heeft dat Jacques er later ook niet van weerhouden om toch over me te schrijven, maar dit keer nog niet. Willibert vond het feit dat ik me de kritiek van d'Ancona om die reden niet zo erg aantrok erg onsolidair. Daar kan ik inkomen.

Lees verder>