Humor, compleet verzorgde humor

Vervolg: Het grote optreden



home

Cabaret-leven:


Kennismaking

Revue Restant

Het Grote Optreden

Apart verder

Heiligerlee

Compleet verzorgde humor

Vrienden

Andijk

Optreden in Rotterdam

De zwarte O-jol

Scheiding

en voorts...

Helicopters boven het IJsselmeer


Verhalen


Friesland

De Kraai

De Afsluitdijk


Cabaretteksten

Het grote optreden

Er werd zo waar gerepetéérd, (sommigen hielden daar niet zo van) en er vonden verspreide optredens plaats zoals in de Korenbeurs bij een soort Gronings boekenbal.
In zo'n grote rumoerige Zaal kwamen veel nummers niet zo goed over. We waren geen Rooie Rinus en Pé Daalemmer. Dick Panman hield wel van veel volume en timmerde gewoon hard door op de piano. Soms was de rest niet meer te verstaan maar Dick was nooit te bewegen wat zachter te spelen.
Als het me te dol werd, stopte ik stiekem een jas onder de klep. Ik heb nog een video waarop je ziet dat hij na een paar ferme aanslagen driftig de piano opent, mijn schapenjas eruit rukt en in de verte laat wegvliegen. Dat waren mooie momenten die gelukkig niet verloren zijn gegaan.

Vooral Jos had stilte nodig: kleine zaaltjes met een aandachtig publiek. Uit het donker doemde hij dan op en stootte de eerste, soms wat ongearticuleerde klanken uit. Daar ging toch een soort betovering van uit. 
Later toen hij zich in Winschoten wat meer op het "politieke vlak" ging bewegen, werd hij wat luidruchtiger en trad ook vaak op in cafés, zoals de Castel.
Maar zover was het nog niet. Wij werkten langzaam toe naar een échte voorstelling: in het Kruithuis, een klein theaterje achterin de Stadsschouwburg dat toen ook nog bespeeld mocht worden door amateurs, zoals wij. Na de pauze trad Peter Schaap op, een zanger die in die tijd een paar hits had, zoals "Adem mijn adem" en  "De hoge heren van het dorp" (nu soms nog wel in de Arbeidsvitaminen, de Top2000 of op radio 5 te horen). Die kenden we ook uit het café denk ik. Zijn broer Hans was de regisseur, maar veel geregisseerd werd er nog steeds niet.
Jacques d' Ancona zat in de zaal en hij schreef er niet onvriendelijk over. Ik verdenk Dick ervan dat hij een collegiaal beroep op hem had gedaan (Dick was ook journalist bij het Nieuwsblad).
Dat is dan ook de enige keer geweest dat de man Jos niet heeft proberen te vernietigen. De voorstelling was ook niet slecht, vooral aan de samenzang en andere muzikale aspecten was de nodige aandacht besteed. folder Kruithuis(er was, zo herinner ik me, een hele goeie fluitist bij.)

Ook op de Grote Markt traden we op tijdens een "Culturele Zomer-manifestatie". Wethouder Max van den Berg was er niet kapot van.
Ik denk dat Jos de meest interessante figuur was in dit clubje en vervolgens Kees Bloemhof, maar die was heel anders. Die had liedjes die rijmden en een zekere melodielijn vertoonden. Ook kende hij zijn teksten uit het hoofd. 

Zelf drong ik voortdurend aan op repeteren, repeteren en nog eens repeteren en op zijn mínst één keertje je tekst uit je kop leren! Maar bij de eerste repetitie was ík het notabene die smadelijk afhaakte omdat ze de onvoorzichtigheid hadden gehad om mijn spiksplinternieuwe vriendinnetje uit te nodigen en ik niet graag afging, waar zij bij was.

Jos behoorde helaas tot degenen die al dat gerepeteer een beetje onzin vonden. Zijn grote kracht was zijn originaliteit. Wat hij deed, leek zogezegd nergens op, maar dat dan wel in de meest gunstige zin van het woord. Dan kun je je ook wel wat permitteren.
Dick proclameerde de Totale Spontaniteit maar wel met steeds dezelfde blues-akkoorden. Hij beschikte over een tamelijk imponerende theaterpersoonlijkheid, maar had er wellicht meer mee kunnen doen. 
Door dit soort verschil in opvattingen en kwaliteiten zijn we ten slotte uiteengegaan na nog een paar opnames bij Radio Noord.

Toch was het een leuke tijd, echt waar.

lees verder >

This site tracked by YellowTracker.com. Get your own free site tracker.